USA 2008 | City of Angels

Het is kwart voor negen dinsdag ‘s ochtends en ik ben zojuist wakker gemaakt met een dubbele espresso -tegenwoordig mijn vaste prik -, die gehaald is bij de Starbucks in het hotel We zitten in het Financial District van Los Angeles, niet echt het uitgaansdeel, maar in deze stad de voornaamste transportvorm toch de auto, even wandelen naar een andere wijk is hier niet te doen. Los Angeles is de op één na grootste stad van heel Amerika en er wonen bijna vier miljoen mensen, dat ‘wandel' je niet even aan (zoals bij Manhattan bijvoorbeeld wel ‘t geval is).

Zondagavond heeft Pia dit hotel vanuit San Diego geboekt. We zitten hier namelijk toch wel een aantal dagen en het is dan toch lekker als je gewoon een goed plekje hebt. Maandagochtend tegen half elf verlieten we ‘t motel in San Diego voor slechts een ‘ritje' (voor onze maatschaven was ‘t een schijntje) van 200 kilometer. Een ritje die tweeënhalfuur zou duren, maar we zouden pas na drie uur kunnen inchecken, oftewel: we moesten zelfs rustig aan doen! De snelweg hadden we al snel ingewisseld voor de ‘oude' Highway 101. Dat is de kustroute langs heel Californië, hier en daar is ‘ie nog gewoon in gebruik, maar we hebben ook geregeld meegemaakt dat er een nieuwe weg overheen geplakt is en dat er een bordje staat met: Historic Route 101. Anyways, ‘t was een heerlijke rit krek langs de zee en na een stukje gereden te hebben kwamen we langs een stuk strand waar ‘t vrij rustig was. Ad trok gelijk z'n zwembroek aan om een duik te nemen in the Pacific, heerlijk was ‘t! Pia en ik zaten aan de kant een beetje te zonnen en te puzzelen, de golven waren ons iets te hoog...   Er stond een aardig windje wat er voor zorgde dat de temperatuur perfect uit te houden was en na een uurtje of twee daar gezeten te hebben gingen we maar weer verder, op naar wat te eten. In een strandtentje tussen de standaard surfwinkeltjes etc. lekker een salade op, een liter cola naar binnen gewerkt en weer verder gegaan. Eenmaal bij de voorsteden van LA aangekomen werd het toch wel redelijk druk, en de zeven banen die we hadden waren toch niet genoeg voor al het verkeer richting de stad, dus de laatste kilometers zijn op een laag tempo gegaan, maar ach, we keken onze ogen uit.

Tegen zessen kwamen we in het Kyoto hotel aan waar we een kamer hebben op de elfde verdieping. Het hotel is prachtig in Japanse stijl, inclusief een sushibar en een restaurant waarbij je op de grond kunt zitten. Heel mooi allemaal, Ad was gelijk in z'n element. De kamer is lekker ruim en na wat gerelaxt te hebben in onze kamer zijn we even een rondje gaan lopen in de Japanse tuin in het hotel. Ook dat is tot in de puntjes verzorgd, heel mooi. Na een klein wandelingetje daar zijn we wat gaan eten in het restaurant. Jep, ik aan het Japanse voedsel, weeeeer een ervaring. Alhoewel het voorgerecht wat ik wilde proberen uiteindelijk niet meer gebracht werd, ging ik toch maar voor de steak (het enige westerse van de kaart) en was allang benieuwd wat ik daarvoor zou krijgen. Ad had genoeg sushi voor heel Japan besteld en Pia ging voor gestoomde en gefrituurde groentes. Het smaakte best, ik heb zelfs nog wat van Ad sushi zitten wegkapen. Je gaat bijna denken dat ik dan toch iets meer te eten lust dan brood, vlees en friet.

Na het eten maar weer naar de kamer gegaan. Ad en Pia sliepen gelijk, ik heb nog even tv zitten kijken (zo veel tv-series worden heel de dag herhaald, zo zitten we nu naar Las Vegas te kijken, ‘s avonds is meestal de That 70s Show op tv en series als Will & Grace, Friends en One Tree Hill zijn ook al geregeld voorbij gekomen). Al die zenders hier zijn fantastisch!

Inmiddels is het dus dinsdag ochtend en we gaan zo meteen richting Hollywood, even leuk beroemdheden spotten, struinen over Sunset Blvd en natuuuuurlijk wil ik ook nog een wandeling maken over de Walk of Fame. Wat waar te doen is weten we nog niet zo goed, het is lastig om goed uit te vinden waar je precies moet zijn in zo'n grote stad, maar Hollywood is toch wel het.

Verder is het aftellen helaas begonnen, dit is onze laatste bestemming in ‘t land en helaas komt het eind dan toch in zicht... ach, nog drie volle dagen hebben we te besteden in deze stad!

Mel

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *